Szpachlówki do płyt magnezowych

 

Przed montażem powierzchnię licową, tylną oraz wszystkie krawędzie płyt magnezowych pokryć roztworem gruntu głębokiej penetracji dwukrotnie, metodą «mokre na mokre». Dzięki nasączeniu wyrównuje się chłonność materiału, a jednocześnie obniża się jego absorpcja wody i zwiększa się przyczepność szpachlówek, farb czy kleju. Gruntowanie płyt magnezowych nie obniża ich przepuszczalności pary i materiał «oddycha» – wchłania nadmiar wilgoci z powietrza w pomieszczeniu i zwraca ją, kiedy spada ona do niskich wartości (≤ 40% wilgotności powietrza – zbyt suche warunki).

Spoinowanie należy rozpocząć nie wcześniej niż 2 doby po zakończeniu montażu płyt na konstrukcji.

W celu uzyskania lepszej jakości wykańczanej powierzchni należy korzystać z linii wyrobów od jednego producenta oraz stosować zalecane przez niego połączenie materiałów do gruntowania i szpachlowania.

Łączenie płyt

Wybór materiału

 

Wybierając materiał (szpachlówkę) do wypełniania spoin oraz wyrównania powierzchni ściany lub sufitu należy wybierać wyroby chemii budowlanej o dobrej przyczepności do powierzchni mineralnych. Poza tym szpachlówki do spoinowania powinny charakteryzować się małym skurczem, najlepiej stosować elastyczne masy szpachlowe, odporne na pękanie.

W zależności od zaleceń producenta szpachlówki do spoin mogą być stosowane zarówno s z taśmą zbrojeniową, jak też bez niej (w przypadku stosowania elastycznych szpachlówek polimerowych). Przy stosowaniu szpachlówek gipsowo-polimerowych koniecznie należy zastosować taśmę zbrojeniową. Taśmy stosowane do zbrojenia mogą być wykonane z flizeliny lub wysokiej jakości włókna szklanego.

W pomieszczeniach suchych można stosować szpachlówki na bazie spoiwa gipsowego zmodyfikowane przez polimery lub na bazie białego cementu. Do takich materiałów należą wyroby następujących producentów: KNAUF, SEMIN, ATLAS, ALPOL i MASter.

Jeżeli do wypełniania spoin oraz wyrównania powierzchni stosuje się szpachlówkę jednego typu (marki), roztwór do wypełnienia spoiny powinien być gęstszy.

Po wypełnieniu spoin szpachlówką, najlepiej na całej grubości płyty, należy stworzyć nieznaczny nadmiar masy szpachlowej nad spoiną. Następnie nałożyć taśmę zbrojeniową i zagłębić ją w masie szpachlowej przy pomocy szpachli ze stali nierdzewnej. Szeroką szpachlą należy rozciągnąć szpachlówkę po obu stronach spoiny, maksymalnie wyrównać z powierzchnią płyty magnezowej oraz pokryć masą szpachlową miejsca, w których wkręcone są wkręty. Pogrubienie w strefie spoiny po jej zaszpachlowaniu, wykonanym z taśmą z flizeliny, ma zwykle mniejszą grubość w porównaniu ze szpachlowaniem po taśmie z włókna szklanego.

Po wyschnięciu szpachlówki wypełniającej spoinę oraz cienkiej warstwy wyrównującej wykonuje się wyrównywanie po całej powierzchni płyt magnezowych (w pomieszczeniu).

Obecność szpachlowania całej powierzchni płyty magnezowej różni się od obróbki powierzchni przy stosowaniu płyt gipsowo-kartonowych, która wymaga jedynie wykonania szpachlowania-wyrównania w strefie połączeń płyt oraz zaszpachlowania miejsca wkręcenia wkrętów.

Wyrównywanie powierzchni płyty magnezowej

 

Wyrównywanie powierzchni płyty magnezowej zwykle wykonuje się dwa razy. Pierwszą warstwę szpachlówki nakłada się i wyrównuje w miejscach połączeń płyt, gdzie jest nieznaczne pogrubienie. Po wyschnięciu szpachlówki powierzchnię szlifuje się tarnikami z siatką ścierną. Przed ponownym naniesieniem szpachlówki należy oczyścić powierzchnię wilgotną ścierką. Konsystencja końcowej szpachlówki nie powinna być gęsta, by grubość warstwy była maksymalnie cienka.

W pomieszczeniach, w których wilgotność powietrza sporadycznie wzrasta do 75%, do wykończenia powierzchni z płyt magnezowych stosować należy jedynie materiały na bazie polimerowo-cementowej. Kolejność operacji technologicznych pozostaje taka sama, jak dla pomieszczeń suchych.

Na przygotowaną (szpachlowaną i wyrównaną przez szlifowanie) powierznię płyty magnezowej można nanieść farby do wnętrz bądź tapety o dobrej przepuszczalności pary.

W pomieszczeniach, w których powierzchnie ścian z płyt magnezowych stosowane są jako podłoże do wykończenia płytkami ceramicznymi zaleca się stosowanie kleju elastycznego do płytek, n.p. Ceresit CM 16 «Flex».

W pomieszczeniach z możliwymi wahaniami temperatury i wilgotności powietrza do wypełnienia spoin pomiędzy płytami magnezowymi a ścianą bądź sufitem (po obwodzie połączenia) najlepiej jest stosować trwale elastyczną szpachlówkę polimerową, na przykład «Fibrelastic» firmy «SEMIN» (Francja).

Dla pomieszczeń niemieszkalnych z możliwymi wahaniami warunków temperaturowych spoiny pomiędzy płytami magnezowymi można wypełnić elastycznymi uszczelniaczami poliuretanowymi. Po związaniu (wyschnięciu) uszczelniacza należy odciąć kawałky wystające poza płaszczyznę płyt magnezowych.

Na wstępnie wyrównane, spoiny, wypełnione uszczelniaczem poliuretanowym, nanosi się gotowe masy szpachlowe oraz roztwory z suchych mieszanek budowlanych o podwyższonej przyczepności i odporności na pęknięcia.